En Güzel Bayram

EN GÜZEL BAYRAM

Bir gün bayram arifesiydi, bayram geldiği için içim kıpır kıpırdı. O Sabah aklıma bir fikir geldi, fikrimi aileme söylemek için sabırsızlanıyordum. Kahvaltı masasında bir araya geldik, herkes kahvaltısını yaparken söze başladım.

• Anneciğim ve Babacığım, bayramlar birlik beraberlik ve büyüklerimizi ziyaret etmek değil midir? Bu bayramda Babaannemleri ziyaret etmeye ne dersiniz? Babam heyecanlı bir ses tonuyla;

• Çok iyi bir fikir, yemeğimizi bitirdikten sonra hazırlanıp çıkalım. Dedi. Yemekten sonra hazırlıklara başlayıp öğleden sonra yola çıktık. Çok uzun bir yolculuk olacaktı ama yolcuğun sonunda babaannemleri görme fikri bu uzun yolu iyice uzatıyor, yol hiç bitmeyecekmiş gibi geliyordu. Yol bitsin diye uyumayı denesem bile bir türlü uyuyamıyordum. Sürekli babama ‘’ ne kadar kaldı? ‘’ ‘’ Yaklaştık mı?’’ diye sorular soruyordum. Babamda her seferinde ‘’Daha çok var’’ ‘’ Sabret yola yeni çıktık’’ diye cevaplıyordu. 

Yol boyu diğer araçlara bakıyordum; onların bagajlarında neler vardı acaba? Belki bizim gibi büyüklerini ziyarete gidiyorlardı ya da sevdiklerine bayram hediyeleri taşıyorlardı. Karşı şeritten gelen arabaların sürücülerinin yüzündeki tebessümü bile hayal edebiliyordum.

Derken sabaha karşı babaannemlerin evine geldik. Babam baha arabayı durdurur durdurmaz fırlayıp zili çaldım. Dedem kapıyı açınca ‘sürprizzzz’’ diye bağırdım.

Dedemin gözlüklerinin arkasındaki o yaşlı gözler, şaşkınlıkla büyüdü. Elini ağzına götürüp, 'Bü... Bü... Bu... Bu... Bu gerçek mi?' diye kekeledi. Babaannem ise kollarını bana doladığında, bana çocukluğumdaki gibi sıcak süt ve bal kokuyordu. O an anladım ki, en büyük bayram sevdiklerine kavuştuğun andı. Dedem ve babaannemin gözlerindeki sevinç ve heyecan paha biçilmezdi. O uzun yolun yorgunluğu gözlerimden sevinç gözyaşlarıyla akıp gitmişti. Dedemin elinden tutup bayram namazına gittik. 

Dedemin elini ilk defa bayram namazına giderken bu kadar sıkı tuttuğumu fark ettim. Namaz sonrası diğer yaşlıların da yüzündeki o nurlu gülümsemeyi gördüm. Cemaatle bayramlaşırken, dedemin o 'bu benim torunum' dercesine göğsünün kabardığını hissetmek paha biçilmezdi. Döndüğümüzde annemler harika bir kahvaltı hazırlamıştı. Köy yumurtaları, peynirler, börekler ve çöreklerle sofrayı donatmışlardı. Ama bence sofradaki en güzel şey tüm ailenin yüzüne yansıyan mutluluktu. O an hissettim ki; En güzel bayram tüm sevdiklerimizin birlikte mutlu ve sağlıklı uyandığı her sabahtı.